Audioplex

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

  Montaż Poliwęglanu  Komorowego

W standardzie jest zabezpieczone jednostronnie (lub dwu) przed promieniowaniem UV. Płyty produkowane są z jednolitą warstwą UV dlatego utrzymane jest optymalne zabezpieczenie przed utratą koloru i właściwości mechanicznych produktu. Producent udziela 10 - letniej gwarancji na kolor, odporność na uderzenia i przepuszczalność światła.

Materiał stosowany w budownictwie: do zadaszeń obiektów sportowych, ogrodów zimowych, budowy wiat, daszków, świetlików dachowych, a także jako wypełnienie przy montażu okien i drzwi, produkcji mebli itd. Ze względu na wysoką trwałość, sztywność, proporcjonalnie niską wagę i duży format płyt, jest wykorzystywany w reklamie głównie przy budowie kasetonów podświetlanych.

 

 


Aprobata techniczna Instytutu Techniki Budowlanej nr AT-15-3169/2005.
 

1.Profil zamykający aluminiowy typu F
2.Profil łączący aluminiowy górny wraz z uszczelkami typu Ł
3. Śruby mocujące z gumową uszczelką

Rys . Przykładowe zadaszenie na podporach ( krokwiach )

 

Montaż

 Montaż Poliwęglanu Komorowego (strong lub quinn )  

1) Dachy z płyt komorowych należy zawsze projektować z pochyleniem co najmniej 5° (ok. 90 mm/m) aby zapewnić sfobodny spływ wody deszczowej.
2)Płyty poliwęglanu komorowego pozostają stabilne podczas długotrwałej pracy z zakresieod temperatur -40°C do + 120°C
3) Zabronione jest chodzenie bezpośrednio po płytach. W przypadkach koniecznych (np. podczas montażu) należy stosować deski („łaty”) oparte na co najmniej kilku żeberkach płyty. 

4) Mocowanie płyt komorowych powinno być ostatnią operacją procesu montażu. Konstrukcja nośna winna być wtedy w pełni przygotowana (wszelkie elementy składowe danego systemu na swoich właściwych miejscach; środki zabezpieczające konstrukcję nośną, tzn. impregnaty do drewna lub powłoki ochronne, o ile zostały zastosowane – całkowicie utwardzone).

4) Dopuszczalne rozstawy podpór zależą od grubości płyty, wielkości obciążenia i sposobu mocowania. Przy dobieraniu rozstawu podpór należy korzystać ze szczegółowych wykresów.
5) Nie montować płyt uszkodzonych w transporcie lub w czasie obróbki.
6) Poliwęglanowe płyty komorowe posiadają warstwę chroniącą przed UV po jednej stronie lub z dwuchzaznaczone nadrukiem na foli ochronnej przez producenta (m.in. uwagami na temat składowania, obróbki montażu itp.). Płyty należy montować tą stroną ku górze (na zewnątrz). Folia maskująca po stronie nie oznaczonej przez producenta nie posiada filtra UV.
7) Przed montażem należy oderwać folię maskującą (z obu powierzchni płyty) na odległość około 50 mm od brzegów formatki. Pełnego usunięcia folii maskujących dokonać niezwłocznie po zakończeniu montażu.
7) Płyty należy instalować tak, aby żeberka (kanały) przebiegały zgodnie z kierunkiem spadku dachu (płaszczyzna żeberek - pionowa), co zapewni lepsze odparowanie  kanałów ( poniżej przedstawione fot. złego ukierunkowania kanałów)
8) Kanaliki muszą być zabezpieczone przed wnikaniem kurzu i insektów oraz przed nadmiarem wilgoci. Właściwe uszczelnienie górnego i dolnego brzegu formatki pokazano na rys. 1

 

1 -Płyta komorowa
2 - Profil zamykający aluminiowy typu F lub poliwęglanowy typu U
3 -Taśma filtrująca paroprzepuszczalna
4 - Taśma pełna

 

 

 

 

 

 

 

Rys 1. Zabezpieczenie komór.


 - Górny brzeg powinien być szczelnie zamknięty. W tym celu stosuje się samoprzylepną nieprzepuszczalną (pełną) taśmę HDPE lub aluminiową o szerokości dopasowanej do grubości płyty.
 - Dolny brzeg płyty zabezpiecza się samoprzylepną taśmą HDPE paroprzepuszczalną (filtrująca) o odpowiedniej szerokości. Nie przepuszcza ona kurzu i insektów, pozwala natomiast powietrzu wnikać i uchodzić z kanalików dzięki czemu następuje wyrównanie prężności pary wodnej w powietrzu zgromadzonym w kanalikach i powietrzu zewnętrznym. Brak bowiem wietrzenia komór może spowodować ich zaparowanie. Proces ten nie pogarsza własności izolacyjnych płyty. Ważne jest jednak aby powietrze mogło spokojnie penetrować komory w celu ich wietrzenia. Brak bowiem wietrzenia komór może spowodować ich zaparowanie.



KONSERWACJA
  • Zalecane jest okresowe czyszczenie płyt podczas eksploatacji.
  • Do mycia używać letniej wody z dodatkiem łagodnych środków czyszczących stosowanych w gospodarstwie domowym i gąbki.
  • Nie szorować płyt szczotkami lub ostrymi przedmiotami. Unikać środków ściernych i silnie alkalicznych.
  • Unikać kontaktu zabezpieczonej przed UV powierzchni płyt z rozpuszczalnikiem butylowym lub alkoholem izopropylowym.W przypadku wątpliwości przeprowadzićuprzednio test środka czyszczącego na próbce płyty.

9) Brzegi płyt umiejscowionych na szczególnych połaciach dachu, takich jak okapy, kalenice i wezgłowia, oprócz zabezpieczenia odpowiednimi taśmami wymagają także zastosowania profilu aluminiowego „F” lub poliwęglanowego „U”’ i uszczelnienia silikonem. (rys. 4,12)
10) Należy upewnić się, że uszczelki, środki uszczelniające i inne materiały pomocnicze użyte przy instalacji nie oddziałują szkodliwie na płyty poliwęglanowe
11) Należy zapewnić właściwą głębokość osadzenia płyty w profilu mocującym (min. 20 mm). Należy pamiętać, żeby co najmniej jedno żeberko było osadzone i zaciśnięte w profilu systemu nośnego. (rys. 3,6)
12) Z uwagi na rozszerzalność cieplną płyt poliwęglanowych, która jest zazwyczaj większa niż w przypadku pozostałych materiałów występujących w konstrukcji, płyt nie można osadzać zbyt ściśle. Instalacja bez wystarczającego luzu zaowocuje naprężeniami cieplnymi i wyboczeniami. W praktyce wymagany luz dylatacyjny można ocenić na 3,5 mm na każdy metr długości lub szerokości formatki. Podobnie, aby zapewnić płycie swobodę ruchów dylatacyjnych związanych ze zmianami temperatury podczas eksploatacji, w przypadku arkusza o długości 2000 mm wiercone otwory powinny mieć średnicę co najmniej 6 mm większą od średnicy trzpienia śruby mocującej, a otwory na podkładki grzybkowe – średnicę minimum 18 mm. Każde kolejne 1000 mm długości arkusza wymaga zwiększenia średnicy otworu o dalsze 2,5 mm.
13) Nie wolno mocować i zaciskać płyt zbyt silnie, gdyż odbierze im to swobodę dylatacji wywierając niekorzystny wpływ na konstrukcję.
14) Na płatwiach okapowych oraz w miejscach występowania dużych obciążeń wiatrowych konieczne są dodatkowe mocowania. Do tego celu służą podkładki grzybkowe z poliamidu. Również w tym przypadku nie wolno dokręcać śrub zbyt mocno.
15) Maksymalne wystawanie końca płyty poza płatew okapową powinno wynosić 50 - 60 mm. Zapewni to prawidłowy spływ wody deszczowej do rynny.



Obróbka

 

  WIERCENIE
1. Otwory w płytach komorowych z poliwęglanu można wiercić za pomocą typowych wierteł krętych do metalu lub wierteł widiowych.
2. Podczas wiercenia płyta musi ściśle przylegać do podłoża.
3. Nie wolno wiercić otworów bliżej niż 40 mm od brzegu arkusza (formatki)

 

   CIĘCIE
1. Płyty komorowe z poliwęglanu można ciąć piłą tarczową o drobnych zębach lub piłą ręczną prowadzoną pod niewielkim kątem.
2. Podczas cięcia płyta musi być podparta możliwie blisko ostrza i należycie unieruchomiona by wyeliminować naprężenia i wibracje.
3. Należy usuwać z płyty pył i wióry stosując np. odkurzacz lub sprężone powietrze.
4. Otwarte krawędzie, powstałe po rozcięciu płyty, należy zabezpieczyć odpowiednią taśmą samoprzylepną, chroniącą przed wnikaniem do kanalików kurzu i insektów.

  SKŁADOWANIE
1. Składować płyty na płaskiej powierzchni lub na drewnianych belkach (kantówkach) mających powierzchnię nośną o szerokości minimum 100 mm, rozmieszczonych w odstępach nie większych niż 1 m. Nie kłaść na rozgrzanych podłożach!
2. Stos płyt okryć starannie nieprzeźroczystym jasnym materiałem w celu zabezpieczenia przed wiatrem, deszczem i słońcem. Charakterystycznym zjawiskiem towarzyszącym składowaniu wszelkich płyt z tworzyw sztucznych w stosie, w tym również płyt PC, jest występowanie efektu kumulacji ciepła, jeżeli stos zostanie wystawiony na bezpośrednie działanie promieni
słonecznych. W wyniku tego zjawiska temperatura wewnątrz stosu może osiągnąć znaczną wartość, przewyższającą temperaturę mięknienia folii maskującej. W rezultacie może dochodzić do sklejania się płyt ze sobą, a nawet trwałego wnikania folii maskującej w powierzchnię płyt. To ostatnie zjawisko może wystąpić również wtedy, gdy wykonawca, już po zamontowaniu
płyt w konstrukcji nośnej, będzie zbyt długo zwlekał z całkowitym usunięciem folii maskujących.
3. Najlepiej jest przechowywać płyty w pomieszczeniu izolowanym od zewnętrznych warunków atmosferycznych.


Łączenie płyt komorowych

Łaczenie poliweglanu komorowego na podporze metalowej lub drewnianej przy zastosowaniu profila górnego (dociskającego) i uszczelki dolnej 


1.Podpora drewniana (krokwia ) szerokość min 60mm
2.Podpora stalowa ( ceownik) szerokość min 60mm
3.Poliwęglan komorowy (strong )
4.Uszczelka dolna z klejem SD-12 lub wysoko profilowana S-228
5.Uszczelko uniwersalna typu „Ł”
6.Profil aluminiowy górny szer.60mm
7.Wkręt mocujący

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rys.3: Łączenie PC komorowego na podporze drewnianej lub stalowej ( detal) 


Łączenia poliwęglanu przy zastosowaniu profila al. górnego i dolnego.

1.Profil aluminiowy dolny szer. 60mm
2.Wkręt mocujący (dobór zgodnie z tabelą powyżej )
3. Poliwęglan komorowy (strong)
4. Profil aluminiowy górny szer. 60mm
5. Uszczelka uniwersalna typu „Ł”
E - głębokość osadzenia płyty min.20mm
L - długość wkrętu
G - grubość płyty poliwęglanowej
L1/L2 - tabela powyżej

 


Wkręty mocujące
Grubość PC [mm] L1[mm] L2[mm]
4 ok.21 ok.36
6 ok.23 ok.38
8 ok.25 ok.40
10 ok.27 ok.42
16 ok.33 ok.48
25 ok.42 ok.57

Rys.6: Łączenie PC profilami aluminiowymi ( detal )


Zamykanie komór

Zabezpieszanie komór profilem zamykającym al. typu "F"

1. Profil zamykający aluminiowy lub poliwęglanowy
2. Dodatkowe zabezpieczenie Sylikon
3. Poliwęglan komorowy (strong)
4. Taśma zabezpieczająca Pełna
5. Taśma zabezpieczająca filtrująca (paroprzepuszczalna)

 


 

 

 

 

 

 

 

Rys. 4: Zamykanie płyt komorowych profilem typu „F” aluminiowym

 


Łaczenie poliwęglanu komorowego profilem poliwęglanowym typu "H"

lacznik h1-logo

1. Profil poliwęglanowy typu „H”

2. Płyta poliwęglan komorowy

 

 

 

 

 

 

Rys.7: Łącznik poliwęglanowy typu „H” ( detal )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rys. 13 Łączenie płyt PC profilem typu „H” poliwęglanowym

Grubość [A]

Płyty PC  [mm]

Szerokość Komory

[mm]

4 5
6 6
8 10,5
10 10,5
16 12

Rys.8: Grubość szerokość komory



Zabezpieczanie komór profilem poliwęglanowym typu "U"

 

 

 

1. Profil zamykający typu „U” poliwęglanowy
2. Sylikon bezbarwny (dodatkowa ochrona)
3. Płyta Poliwęglanu komorowego
4. Taśma zabezpieczająca pełna
5. Taśma zabezpieczająca filtrująca paroprzepuszczalna

 

 

 

 

 

 

Rys.12 Zamykanie komór profilem typu „U” poliwęglanowym

Profile Łączące i Zamykające Aluminiowy


UWAGI

Uwaga:

Płyty z poliwęglanu komorowego układamy kanalikami zgodnie ze spadem dachu czy pionowi przy ściankach działowych zabezpieczając otwarte kanały taśmami zabezpieczającymi. Nie przestrzeganie tych zasad spowoduje zamokniecie, zabrudzenie w bardze szybki sposób komór poliwęglanie.

Rys: Skutki nie przestrzegania kierunków położena kanałów

Galeria


1 (218)

Rys. Zadaszenie z poliwęglanem komorowym


ATTACHMENTS TITLE
DOWNLOAD THIS FILE (poliwglan komorowy - katalog.pdf)Katalog Poliwęglan Komorowy [ ]3359 Kb

Masz Pytanie NAPISZ???

Zadaj Pytanie ???
Email:
Temat
Pytanie

tr